انسان یا حیوان

چندی است در اطراف ما اتفاقاتی رخ می دهد که این نوع اتفاقات معمولا در حیات وحش و در برخی از اجتماعات وحوش رخ می دهد . به عنوان مثال:در گروهی از میمونهای افریقایی برای تسخیر قلمروی گروهی دیگر نرهای گروه بصورت جمعی به قلمرو گروه ساکن حمله نموده و برای ایجاد وحشت کودکان یا هر یک از نیروی مقابل را که در حمله غافلگیرانه گرفتار شود می درند و گوشت آن را می خورند یا در گله های شیر های وحشی وقتی نر های جوان از گله جدا می شوند به گله های مجاور حمله می نمایند تا اگر بر شیر نر گله غلبه کنند صاحب قلمرو و خانواده شوند در صورت غلبه شیر غالب بچه های کوچک گله را می کشد . آری در برخی از وحوش اینچنین است ولی ظهور این نوع رفتار در انسان خیلی تاسف بار است در قرن جاری در سالهای اخیر رشد فزاینده رفتار وحشیگرانه که دور از شان و شعور آدمی است گویای غلبه خوی حیوانی بر رفتار انسانی دارد شاید انسان مسیر سقوط به ورطه حیوانیت را آغاز نموده ،تصاویری از کشتار وحشیانه زنان و کودکان خردسال در سوریه و میانمار بدست افراد و فرقهای مختلف باعث شرمساری انسان از خود می گردد.در این هنگام به نظر می رسد این افراد گوی سبقت را از وحوش گرفته اند . در اینجا جا دارد به متمدنین عصر حاضر تبریک گفت که ثمره چندین قرن تئوری پردازی های غوغاسالارانه در عرصه علوم انسانی بروز انسان حیوان صفت گردیده و محصول این همه دایه داری از حقوق بشر کشتار انسانهای بی دفاع بصورت وحشیانه و سوزاندن زنان و کودکان زنده در میانمار و شکنجه و بدار آویختن کودکان در سوریه است . سازمان ملل متحد باید در این عصر و زمان بیانیه شرم صادر کند چرا که این اقدامات با حمایت اعضاء اصلی و ذینفوذ آن سازمان در حال انجام است.تاریخ این ننگ را بر چهره این سازمان حک خواهد کرد./.